سلامتی برای همه

 كلمه فيبروميالژيا به معني دردي است كه از بافت هاي عضلاني و تاندونها در پاها و رباط هاي آنها ناشي مي شود . همچنين افراد مبتلا به فيبروميالژيا علائم ديگري نيز علاوه بر درد دارند ( در ادامه توضيح داده شده )

بنابراين بعضي اوقات فيبروميالژيا، سندرم فيبروميالژيا يا FMS ناميده مي شود . اين سندرم يك سندرم مزمن است فيبروميالژيا بر مفصلها تاثير نمي گذارد پس ارتروز (ورم مفاصل ) نيست .

چه چيزي باعث فيبروميالژيا مي شود :

حدودا يك نفر از هر 50 نفر . در زنان 7 بار بيشتر از مردان رايج است در اكثر موارد بين سنين 25 تا 55 ايجاد مي شود و در بزرگسالان جوانتر كمتر رايچ است و در كودكان ايجاد نمي شود .

علائم فيبروميالژيا :

علامت اصلي درد و خستگي است كه در بسياري از نواحي بدن احساس مي شود همچنين در برخي از افراد علائم ديگري ايجاد مي شود شدت علائم از فردي به فرد ديگر متفاوت است.

درد : درد مي تواند در هر نقطه اي از بدن ايجاد شود معمولا مناطق زيادي از بدن تحت تاثير قرار مي گيرد و بعضي از افراد در تمام نقاط بدن احساس درد مي كنند . نواحي پشت و گردن محل هايي هستند كه اغلب دردناك تر هستند شدت درد مي تواند روز به روز تغيير كند ممكن است درد با استرس سرماخوردگي يا فعاليت بدتر مي شود همچنين بعد از خواب شبانه ممكن است به مدت چند ساعت بكلي احساس همچنين ممكن است نواحي زيادي از بدن بيش از اندازه حساس شوند .

خستگي :

خستگي رايج است و بعضي اوقات شديد و طاقت فرساست . در بعضي از افراد خستگي بيشتر از درد است . همچنين داشتن ممكن است زماني كه بيدار مي شويد كمي احساس خستگي كنيد . اكثر افراد احساس بدتري در صبح دارند اما تا بعد ظهر بهتر مي شوند . حتي ميزان كمي فعاليت ممكن است شما را خسته كند . ممكن است خستگي باعث شود كه تمركز كمي داشته باشيد .

علائم متعدد ديگري در افراد مبتلا به فيبروميالژيا گزارش شده است: همچنين حالات ديگري وجود دارد كه اغلب در يك زمان ايجاد مي شود . در نتيجه چندين علائم ديگر ممكن است در افراد مبتلا به فيبروميالژيا ايجاد شود . شايد علايم زير رايج باشند، اما يك ليست کامل از هر نشانه احتمالي كه ممكن است ايجاد شود نيست:

سردردها رايج اند ، مثانه تحريك پذبر رايج است ، ممكن است بيشتر از حد معمول نياز داشته باشيد به دستشويي برويد ، سندروم روده تحريك پذير به طور عادي در افراد مبتلا به فيبروميالژيا ايجاد مي شود همراه با دردهاي شكمي ، بعضي اوقات با اسهال يبوست و نفع .

-         همچنين حدود 1 در 5 نفري كه مبتلا به فيبروميالژيا هستند ، سندرم پاهاي بي قراري دارند .

-         دوره قاعدگي دردناك در بعضي از زنان مبتلا به فيبروميالژيا ديده مي شود .-         احساس مورمور در اثر خواب رفتگي در انگشتان دست يا پا .

-         بعضي از افراد توصيف مي كنند كه احساس مي كنند دستها يا پاهايشان ورم كرده است ( در صورتي كه واقعا ورم نكرده است )

-     در بعضي از افراد افسردگي يا اضطراب ايجاد مي شود ، خيلي مشخص نيست كه اين علائم جزئي از سندروم فيبروميالژيا است يا در نتيجه داشتن اين سندروم ايجاد مي شود .-     همچنين در بعضي از افراد مبتلا به فيبروميالژيا ، سندروم خستگي مزمن / انسفالوميليت ( التهاب مغز و طناب نخاعي ) ديده مي شود .

چگونه مي توان فيبروميالژيا را تشخيص داد :

معمولا فيبروميالژيا با علايم نوعي و معاينات پزشك تشخيص داده مي شود .  براي تشخيص ، علايم بايد شامل درد گسترده هر دو سمت بدن باشد . بالا و پايين كمر و همچنين گردن ، پشت و لگن . و علايم به مدت حداقل 3 ماه وجود داشته باشد . معاينات پزشك حساسيت را در مناطق متعدد بدن تشخيص مي دهد در طول معاينه ممكن است پزشك با شصت ، قسمت هاي متعدد بدن را لمس و فشار دهد . ميزان فشاري كه ايجاد مي شود كه افرادي كه بيمار نيستند ، باعث درد نمي شود اما فشار باعث درد در افراد مبتلا مي شود و انها با وجود درد خود را تكان نمي دهند و به عقب مي كشند . حساسيت زيادي به فشار ( حساس بودن به فشار ملايم ) مي تواند در بسياري از مناطق بدن باشد و ممكن است همه بدن باشد . به هر حال ، پزشك ممكن است برخي محل هاي خاص را فشار دهد ( در تصوير نشان داده شده است )

عمو ما اين مناطق به طور متوسط محل هاي حساسي هستند و براي بررسي حساسيت در افراد مبتلا به فيبروميالژيا اسانتر است سواء از مناطق حساس مشخص شده ، معمولا معاينه پزشك هيچ ناهنجاري ديگري را نشان نمي دهد .هيچ تست ازمايشگاهي كه اين حالت و بيماري را تاييد كند وجود ندارد . هر چند كه ازمايش هایی در بعضي افراد توصيه مي شود تا بيماري هاي ديگر با علايم مشابه را رد كند. مثلا ممكن است پزشك شما ، ازمايش خون بگيرد تا كم كاري تيروئيد ، ارتروز اوليه و بيماري هاي مشابه را رد كند .

ايا فيبرومالژيا بيماري خطرناكي است :

فيبرومالژيا ، ارتروز نيست و باعث ايجاد سرطان نمي شود و به هيچ مفصل يا بافتي اسيب نمي رساند. باعث کاهش طول عمر نمیشود. در بعضي از موارد علائم در طول چند ماه از بين مي رود يا كاهش مي يابد. اما در بسياري از افراد مزمن است و شدت ان كم و زياد مي شود و بر كيفيت زندگي تاثير مي گذارد .